Η γενική προκήρυξη αναβίωσης και διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1870
Η γενική προκήρυξη αναβίωσης και διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων εξειδικεύτηκε με τους όρους τέλεσης κάθε αγωνίσματος:
1) Των αγώνων προίστανται διευθύνοντες αυτούς δύο άθλοθέται, εκ των μελών της παρά των αγώνων Επιτροπής των Ελλανοδικών, κρίνουσι δε τους αγώνας Ελλανοδίκαι, διοριζόμενοι κατά το άρθρον 5 του από 19 Αύγούστου 1858 Βασιλικού Διατάγματος. Ούτοι θέλουσι καταλαμβάνει δι’ έκαστον αγώνισμα την καταλληλοτέραν θέσιν προς εκτίμησιν και κρίσιν αυτού, και αποφασίζει κατά συνείδησιν και άνεκκλήτως.
2) Η έναρξις και το τέλος εκάστου είδους αγώνος θέλει αναγγέλλεσθαι υπο σαλπίγγων και κήρυκος.
3) Δι’ όλα τα άγωνίσματα η σειρά και η θέσις εκάστου αθλητού θέλει προσδιορίζεσθαι διά κληρώσεως, ενεργουμένης υπο των αθλοθετών και εγγραφομένης εις πίνακα. Ο πρότερος εξερχόμενος της κάλπης προηγείται κατά την τάξιν και εκλέγει πρώτος τον τόπον της στάσεώς του, όπου, ως εν τω δρόμω, αύτη πρέπει νά προσδιορισθή.
4) Οι σταδιοδρόμοι θέλουσι τρέχει κατά συστήματα εκ 5 ανδρών το πολύ. Άμα δ’ υπερβαίνωσι τον αριθμόν τούτον, θέλονσιν υποδιαιρείσθαι. Οι δε νικηταί εκάστου των συστημάτων θέλουσι διαγωνισθή εκ νέου προς αλλήλους, ουχί άμέσως μετά τον δρόμον αλλά παρεμβαλλομένου άλλου αγώνος, και ο εν αυτοίς νικήσας θέλει λαμβάνει το άθλον.
5) Επί του απλού άλματος επιτρέπεται εκάστω να επαναλάβη αυτό μέχρι τρις, αν θέλη, επανερχομένης της σειράς του. Εις το άλμα υπέρ τα εσκαμμένα θεωρείται το όλον μήκος του άλματος και το πέραν του σκάμματος. Επιτρέπεται δε και τούτο να επαναληφθή μέχρι τρις ομοίως. Εις δε τον ασκωλιασμόν αγωνίζονται ανά δυο ομού, γυμνόποδες, και επιτρέπεται εκάστω να πηδήση εξακις αλλεπαλλήλως εις τον ασκόν.
6) Εις την δισκοβολίαν και τον ακοντισμόν, έκαστος των αθλητών ρίπτει αλληλοδιαδόχως, κατά την σειράν της κληρώσεως. Εις την εις ύψος δισκοβολίαν νικά ο πρώτος βαλών το κέντρον του κύκλου, ή ο μάλλον τω κέντρω προσεγγίσας. Εις αμφότερα δε ταύτα τ’ αγωνίσματα επιτρέπεται η μέχρι τρις επανάληψις, άλλ’ εις την ύψος δισκοβολίαν και τον κατ’ ευθυβολίαν ακοντισμόν, μόνον μέχρις ου τις των αθλητών βάλη τον σκοπό. Αν δε τούτο κατορθώσωσι δύο η πλείονες κατά την πρώτην βολήν, τα άθλον διανέμεται μεταξύ αυτών, και έκαστος λαμβάνει και κλάδον ελαίας.
7) Εις τον ιστόν αναρριχώνται οι αθληταί κατά την τάξιν του κλήρου. Επιτρέπεται δ’ αυτοίς να φέρωσιν έφ’ εαυτών άμμον, και να επιπάσσωσι μεταξύ αναβαίνοντες τον ιστόν, όπως ευκολύνωνται εις ταν άναρρίχησιν. Έκαστος δε, φθάσας εις την κορυφήν, εχει το δικαίωμα να λάβη εκείθεν εν μόνον εκ των εις αυτήν κρεμαμένων αθλων, κατ’ ιδίαν εκλογήν. Αφού δ’ αναρριχηθώσιν απαξ άπαντες οι εγγεγραμμένοι, αν μένωσιν έτι άθλα, επιτρέπεται αυτοίς να έπαναλάβωσι το αγώνισμα, κατά την αυτήν σειράν.
8) Οι νικηταί ανακηρύττονται εν ήχω σαλπίγγων υπο κήρυκος, κατ’ όνομα, πατρόθεν, και μετά του ονόματος της πόλεως της γεννήσεως των.
9) Πάσα κακοτεχνία, ήτοι καταδολίευσις των ανταγωνιστών, ως υποσκέλισις η παραγκωνισμός εν τω δρόμω, λογίζεται ως ηττα, και στερεί του άθλου.
10) Οι αθληταί πάντες φέρουσιν εζωσμένον περί την οσφύν χιτώνα βραχύν, κατά δοθησόμενον αυτοίς υποδειγμα, χρώματος δε της εκλογής εκάστον. Πάντες δε αγωνίζονται ασκεπείς».
