Οι μεγάλοι Έλληνες

Από την εμπειρία μου, πιστεύω βαθύτατα ότι οι αξίες του Ολυμπισμού, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα αποτελούν –σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του Ολυμπιακού Κινήματος- μια φιλοσοφία ζωής, έναν τρόπο αντίληψης της ζωής με βάση την προσπάθεια για την επίτευξη των υψηλότερων ιδανικών και στόχων. Αυτό ακριβώς το πνεύμα είχε τη διορατικότητα να διακρίνει ο Εθνικός Ευεργέτης Ευαγγέλης Ζάππας, την ιστορία του οποίου έχω την τύχη να γνωρίζω σε βάθος, όταν πρώτος υπέβαλε επισήμως προς το ελληνικό Κράτος και διέθεσε την περιουσία του για την αναβίωση και τη μόνιμη ανά τετραετία διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, για πάντα. Με αυτό το πνεύμα δέσμευσε την Επιτροπή των Ολυμπίων με τη Διαθήκη του, όποτε αναδειχθεί Έλληνας που θα πράξει μέγα κατόρθωμα ή θα κάνει εφεύρεση υπέρ της ελληνικής Πατρίδας, να τον στέψει με χρυσό στεφάνι ως ήρωα, όπως τους Ολυμπιονίκες στην αρχαιότητα.

Και με αυτήν τη βεβαιότητα έφυγε από τη ζωή, θεωρώντας ότι έχει διασφαλίσει την αναβίωση και την ανά τετραετία τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων για πάντα –όπως στην αρχαιότητα διεξάγονταν επί δώδεκα αιώνες- γεγονός που αποδεικνύεται από την επιτύμβια στήλη του:

“Ίφιτε, το σον κλέος ουκ άμφιτον μόνον. Ελλάς και εκ του Ζάππα Ολύμπια έχει.”

Είμαι βέβαιος ότι κανένα άλλο στοιχείο δεν χρειάζεται για την απόδειξη της βούλησής του. Αναγγέλλεται στον βασιλέα Ίφιτο των Ηλείων της Αρχαίας Ολυμπίας, το άγαλμα του οποίου βρισκόταν μπροστά από το Ναό του Ολυμπίου Διός ως ιδρυτή, αγωνοθέτη των Ολυμπιακών Αγώνων στεφανούμενου από την Εκεχειρία, δηλώνοντας ότι και στις ημέρες μας αναβίωσαν τα Ολύμπια εκ του Ζάππα.

Αυτή η ανεκτίμητη προσφορά του Ευαγγέλη Ζάππα προς την Ελλάδα και όλη την ανθρωπότητα, υποχρεώνει όλους μας, ως Έλληνες, να σεβασθούμε την επιθυμίας του, συμβάλλοντας στην εφαρμογή της ιδέας που αρχικά οραματίστηκε ο Ρήγας Φεραίος, στη συνέχεια διατύπωσε ο Παναγιώτης Σούτσος, υποστήριξε ο βασιλιάς Γεώργιος Α’, διαμόρφωσε ο πρώτος Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Δημήτριος Βικέλας και κατέθεσε ο Πρωθυπουργός που διασφάλισε την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως ευθύνη να επαγρυπνούμε για την πιστή εκτέλεση της διαθήκης του και να υποχρεωθούν διά νόμου –όπως ακριβώς ορίζει ο Εθνικός Ευεργέτης- όσοι εναντιώνονται σε αυτήν προς αποζημίωση, για την αποκατάσταση της βούλησής του, ως κληρονομιά του καθενός από εμάς στις γενιές του μέλλοντος.

Γιώργος Αφρουδάκης