Οι τρίτοι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1906 στην Αθήνα
Η μορφή των πρώτων Διεθνών Ολυμπιακών Αγώνων που διοργανώθηκαν στην Αθήνα το 1896 αξιοποίησε αδιαμφισβήτητα όλα τα συστατικά στοιχεία της σύγχρονης Ολυμπιακής ταυτότητας.
Αντιθέτως, οι ασκήσεις, που διοργανώθηκαν το 1900 στο Παρίσι με την ονομασία «EXPOSITION UNIVERSELLE de 1900, CONCOURS D΄ EΧERCICES PHYSIQUES & DE SPORTS» δεν είχαν τα ανωτέρω συστατικά των Ολυμπιακών Αγώνων χαρακτηριστικά. Μεταξύ άλλων δεν διεξήχθησαν σε στάδιο και δεν ήταν αντιληπτοί ως διακριτοί Ολυμπιακοί.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της οργανωτικής επιτροπής της Παγκόσμιας Έκθεσης Αλφρέντ Πικάρ: «ο αθλητισμός είναι μια άχρηστη και γελοία δραστηριότητα.»
H ονομασία «Ολυμπιακοί Αγώνες» δεν αναφερόταν σε κανένα σημείο της διοργάνωσης.Το πρόγραμμά τους είχε τον τίτλο «ProgrammesdesConcoursInternationauxNationale 1900, ExpositionUniverselleInternationalede 1900. Concours Internationaux d’ Exercises Physiques et de Sports. Paris, Imprimerie Nationale 1900. »
Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Χρυσάφης, Διευθυντής της Σωματικής Αγωγής παρά τω Υπουργείω της Παιδείας και επικεφαλής του Τμήματος Φυσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών: «οι αγώνες αυτοί αποκαλούνται Διεθνείς διαγωνισμοί σωματικών ασκήσεων και ουχί Ολυμπιακοί Αγώνες.»
Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή δεν συμμετείχε στη διεξαγωγή των ασκήσεων και κανένα μέλος της δεν παρευρέθηκε.
Ο Πιέρ ντε Κουμπερτέν δήλωσε ότι: « οι ασκήσεις που έγιναν στο Παρίσι το 1900 δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται ως Ολυμπιακοί Αγώνες.»
Οι διαγωνισμοί που διεξήχθησαν το 1904 στο Σαίντ Λούις στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης έθεσαν σε κίνδυνο ακόμη και τη μελλοντική τέλεση των Αγώνων. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με τον τίτλο «Lost in chaos», «δυστυχώς επανέλαβαν όλα τα λάθη του 1900. Οι διάφορες εκδηλώσεις ήταν διεσπαρμένες σε διάφορα σημεία για περισσότερους από τέσσερις μήνες και χάθηκαν στο χάος μιας διεθνούς έκθεσης που εόρταζε την εξαγορά της Λουϊζιάνα από τους Γάλλους.» Ανάμεσα σε άλλα ευτράπελα, διοργανώθηκαν οι «Μέρες Ανθρωπολογίας» στο αποκαλούμενο «Human Zoo», ώστε να εξετάσουν τις φυσικές ικανότητες των «πρωτόγονων» – όπως αποκαλούσαν τους αυτόχθονες – με στόχο την «απόδειξη της ανωτερότητας της λευκής φυλής.»
Η επιβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων οφείλεται στη διοργάνωση των Διεθνών Ολυμπιακών Αγώνων του 1906 στην Αθήνα, όπου διεξήχθησαν αποκλειστικά και μόνο αθλητικοί Αγώνες.
Η διοργάνωση των Β΄ Διεθνών Ολυμπιακών Αγώνων του 1906 προέκυψε ως μια συμβιβαστική λύση μεταξύ της Ελλάδας – που ζητούσε επιτακτικά τη μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα για να διασώσει το θεσμό – και του βαρόνου ντε Κουμπερτέν. Η λύση που βρέθηκε από κοινού ήταν να διεξάγονται κάθε δύο χρόνια οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα και κάθε τέσσερα χρόνια οι Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες σε μια διαφορετική χώρα του κόσμου.
Η έναρξη των Αγώνων του 1906 έγινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο, παρουσία του Βασιλιά Γεωργίου Α’, του Βασιλιά Εδουάρδου της Μ. Βρετανίας και 75.000 θεατών. Οι ξένοι αθλητές έμεναν στο Μέγαρο των Ολυμπίων (Ζάππειο), που ήταν και το πρώτο Ολυμπιακό Χωριό.
Ο Πιερ ντε Κουμπερτέν παραδέχτηκε στα απομνημονεύματά του ότι «αυτοί ήταν οι καλύτεροι Αγώνες από όσους είχαν μέχρι τότε διοργανωθεί.»
Σύμφωνα με την επίσημη άποψη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής:
«Οι Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας του 1906, δυστυχώς σήμερα αποκαλούνται “Μεσοολυμπιάδα” παρά το γεγονός ότι είχαν διεξαχθεί υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία μέχρι το 1972 τους συμπεριλάμβανε στον επίσημο Ολυμπιακό Οδηγό της και σε όλα τα σχετικά στατιστικά στοιχεία που εξέδιδε.»
